مؤلف گويد : روايت مشاراليه حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل در ج 5 ص 22 چنين نقل نموده : محمّد بن الحسن باسنادش ، از محمّد بن احمد بن يحيى از عمركى از علىّ بن جعفر ، از برادر بزرگوارش حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام قال : سئلته عن ركعتى الزّوال يوم الجمعة قبل الاذان او بعده قال : قبل الأذان . قوله : و يزاد فى نافلتها : ضمير مؤنث در [ نافلتها ] به يوم الجمعة راجعست . قوله : عن غيرها : يعنى از غير روز جمعه . قوله : كلّها للجمعة فيها : يعنى در روز جمعه خوانده ميشوند قوله : و هى انبساط الشّمس الخ : ضمير [ هى ] به اوقات ثلاثه راجعست . قوله : تفعل عند الزّوال : ضمير نائب فاعلى در [ تفعل ] به ركعتان باقيتان راجعست . قوله : عند الزّوال بعده : يعنى كلمه [ عند ] در عبارت مرحوم مصنّف به معناى [ بعد ] مىباشد . قوله : او قبله : يعنى قبل الزّوال . قوله : و دون بسطها كذلك : يعنى از بسط مذكور از حيث فضيلت پست‌تر است ، بنابراين ضمير در [ بسطها ] به نوافل راجعست و مقصود از [ كذلك ] ستّة ستّة مىباشد . قوله : بين الفريضتين : يعنى بين جمعه و عصر .